Twaalf Hollandse nocturnes

Cecília Meireles

Begin jaren vijftig maakte Cecília Meireles een rondreis door Europa, waarbij ze ook Nederland aandeed, vooral Amsterdam. ‘Toen ik in Amsterdam was, vroeg ik me af of ik geen Hollandse voorouders had. Ik heb daar twee weken lang geen oog dichtgedaan. Ik had het gevoel dat ik me niet in de werkelijke wereld bevond, maar in schilderijen en gravures.’

Met die woorden gaf Cecília Meireles blijk van haar fascinatie voor de schoonheid van de stad en haar omgeving, die ze tot uitdrukking bracht in deze bundel. Een ode aan Amsterdam, de nacht en het water, dat het Hollandse landschap zozeer bepaalt.

De nacht is niet domweg een donker zonder richting of grenzen.
Hij heeft zijn helderheid, zijn wegen, zijn trappen, zijn steigers.
Het bouwwerk van de nacht rijst vanuit onderzeese vlakten
op naar de verre sterrenhemelen
in de vorm van trapezes, bruggen en duizelingwekkende borstweringen
voor duistere beschouwingen en verwachtingen.

Twaalf Hollandse nocturnes is tweetalig. Harrie Lemmens verzorgde een uitgebreide bibliografie van het werk van Cecília Meireles en Arjan Peters schreef een inleiding bij de bundel.