Route K

Margreet Schouwenaar

Margreet Schouwenaar (Schagen, 1955) debuteert in 1991 met enkele gedichten in Revisor. In 1992 verschijnt haar debuut De drempel die vertrek is (Querido). Sindsdien heeft ze 14 dichtbundels geschreven, waaronder Het wachten bezingen (Uitgeverij P, 2011), Waaraan het vlees ontsnapt (Uitgeverij P, 2014), en de bloemlezing Zwijgen tot het schraapt (Uitgeverij P, 2019). Haar poëzie verschijnt in diverse literaire tijdschriften zoals Hollands Maandblad, Het Liegend Konijn en Poëziekrant.

Schouwenaar krijgt begin 2025 te horen dat ze een zeldzame vorm van speekselklierkanker heeft. Eind 2024 is ze dan al aan de tumor geopereerd, omdat de eerste biopt goedaardig lijkt. De opluchting neemt echter een andere route. Vijfendertig bestralingen volgen. Deze afslag van haar levensweg geeft haar niet alleen ervaringen in het ziekenhuis met de nodige nabehandelingen, maar wordt vooral thuis een mentale route door berg en dal. Zij noemt die weg: ‘route K’.

De neerslag hiervan werd samengebracht in deze bundel met 24 gedichten en evenzoveel prachtige tekeningen van Vera Jongejan, een kunstenaar die werkt vanuit verbinding en zo de mooiste landschappen en portretten tekent en schildert.